Heeresfeldbahn - Historia wersji

PawBot: Robot sformatował numer ISBN

2016-12-27T04:00:08Z

Robot sformatował numer ISBN

2xM: /* Lata 1919 - 1945 */ red.

2014-06-30T17:44:56Z

Lata 1919 - 1945: red.

2xM: /* Lata 1919 - 1945 */

2014-06-30T17:40:13Z

Lata 1919 - 1945

Paweł Niemczuk: added Category:Wojskowe koleje polowe using HotCat

2014-06-30T16:52:53Z

added Category:Wojskowe koleje polowe using HotCat

2xM: /* Historia */

2014-06-30T13:45:52Z

Historia

2xM: uzupełnienie

2014-06-30T13:39:00Z

uzupełnienie

2xM: /* Lokomotywy niemieckie */

2014-06-30T12:33:23Z

Lokomotywy niemieckie

Januszbn: drobna redakcyjna

2014-06-25T14:29:08Z

drobna redakcyjna

Paweł Niemczuk: /* Lokomotywy niemieckie */ lit.

2014-06-24T22:55:54Z

Lokomotywy niemieckie: lit.

2xM: /* Lokomotywy niemieckie */

2014-06-24T16:26:32Z

Lokomotywy niemieckie

@@ Linia 13: / Linia 13: @@
 ==== do 1918 r. ====
-Przed I wojną światową wojska niemieckie zamawiały głównie parowozy podwójne typu Cn2t + Cn2t ''[[Zwilling]]'' oraz Dn2t ''[[Brigadelokomotive]]''. Jednocześnie pracowano nad kolejnymi konstrukcjami, które jednak na ogół nie weszły do masowej produkcji. Wyjątkiem były lokomotywy Cn2t o mocy 50 KM, których 150 sztuk wyprodukowała w latach 1914-1918 firma Orenstein & Koppel (dodatkowo 4 maszyny o podobnych parametrach dostarczył Krauss). W ostatnim okresie wojny opracowano nowe lokomotywy En2t, które miały zastąpić nieco słabszą ''Brigadelokomotive''. Ponieważ jednak większość z nich zbudowano już po zakończeniu wojny, nie były eksploatowane przez wojsko, lecz od razu z magazynów demobilizacyjnych trafiły do odbiorców cywilnych. Lokomotywy niemieckich kolei polowych oznaczano kolejnymi numerami z zakresu<ref>Informacje na podstawie: Oktawian Duda, Zygmunt Świerzewski, Krzysztof Zintel: ''Leśnie kolejki wąskotorowe południowo-wschodniej Polski'', Poznański Klub Modelarzy Kolejowych, Poznań 1995, ISBN 83 901902-2-2</ref>:
+Przed I wojną światową wojska niemieckie zamawiały głównie parowozy podwójne typu Cn2t + Cn2t ''[[Zwilling]]'' oraz Dn2t ''[[Brigadelokomotive]]''. Jednocześnie pracowano nad kolejnymi konstrukcjami, które jednak na ogół nie weszły do masowej produkcji. Wyjątkiem były lokomotywy Cn2t o mocy 50 KM, których 150 sztuk wyprodukowała w latach 1914-1918 firma Orenstein & Koppel (dodatkowo 4 maszyny o podobnych parametrach dostarczył Krauss). W ostatnim okresie wojny opracowano nowe lokomotywy En2t, które miały zastąpić nieco słabszą ''Brigadelokomotive''. Ponieważ jednak większość z nich zbudowano już po zakończeniu wojny, nie były eksploatowane przez wojsko, lecz od razu z magazynów demobilizacyjnych trafiły do odbiorców cywilnych. Lokomotywy niemieckich kolei polowych oznaczano kolejnymi numerami z zakresu<ref>Informacje na podstawie: Oktawian Duda, Zygmunt Świerzewski, Krzysztof Zintel: ''Leśnie kolejki wąskotorowe południowo-wschodniej Polski'', Poznański Klub Modelarzy Kolejowych, Poznań 1995, ISBN 83-901902-2-2</ref>:
 {| class="wikitable sortable"
 |-

@@ Linia 59: / Linia 59: @@
 ==== Lata 1919 - 1945 ====
-Szybka rozbudowa ''Wehrmachtu'' i związane z nią odtworzenie oddziałów kolejowych tuż przed wybuchem II wojny światowej zmusiły władze wojskowe do sięgnięcia po istniejące rozwiązania lokomotyw przemysłowych oferowane przez niemieckich producentów. Równocześnie jednak rozpoczęto prace nad nowymi konstrukcjami, które w pełni zaspokoić miały potrzeby armii. Przy okazji pojawił się problem wyboru szerokości toru: pozostać prze 600 mm, czy zmienić na 750 mm. Pierwsza szerokość pozwalała na szybszą budowę linii kolejowych w trudnym terenie, jednak zastosowanie większego rozstawu poprawiało możliwości przewozowe umożliwiając również transport pojazdów pancernych. Dodatkowo przyjęcie szerokości 750 mm miało pozwolić na wykorzystanie systemów kolejek wąskotorowych istniejących na wschodzie Europy.<ref>Na terenach Cesarstwa Rosyjskiego (włącznie z Królestwem Polskim) szerokość toru 750 mm uznawana była za standardową i jedyną dopuszczalną w przypadku kolei wąskotorowych. W efekcie zdecydowana większość linii w Polsce, krajach bałtyckich i ZSRR miała szerokość 750 mm.</ref>. Ostatecznie zadecydowano o równoległym rozwijaniu obu szerokości. Projektowany tabor miał się charakteryzować możliwością łatwej przebudowy z 600 na 750 mm i odwrotnie poprzez przesunięcie kół na osiach. W trakcie II wojny światowej oddziały kolejowe ''Wehrmachtu'' dysponowały lokomotywami następujących serii:
+Szybka rozbudowa ''Wehrmachtu'' i związane z nią odtworzenie oddziałów kolejowych tuż przed wybuchem II wojny światowej zmusiły władze wojskowe do sięgnięcia po istniejące rozwiązania lokomotyw przemysłowych oferowane przez niemieckich producentów. Równocześnie jednak rozpoczęto prace nad nowymi konstrukcjami, które w pełni zaspokoić miały potrzeby armii. Przy okazji pojawił się problem wyboru szerokości toru: pozostać prze 600 mm, czy zmienić na 750 mm. Pierwsza szerokość pozwalała na szybszą budowę linii kolejowych w trudnym terenie, jednak zastosowanie większego rozstawu poprawiało możliwości przewozowe umożliwiając również transport pojazdów pancernych. Dodatkowo przyjęcie szerokości 750 mm miało pozwolić na wykorzystanie systemów kolejek wąskotorowych istniejących na wschodzie Europy.<ref>Na terenach Cesarstwa Rosyjskiego (włącznie z Królestwem Polskim) szerokość toru 750 mm uznawana była za standardową i jedyną dopuszczalną w przypadku kolei wąskotorowych. W efekcie zdecydowana większość linii w Polsce, krajach bałtyckich i ZSRR miała szerokość 750 mm.</ref>. Ostatecznie zadecydowano o równoległym rozwijaniu obu szerokości. Projektowany tabor miał się charakteryzować możliwością łatwej przebudowy z 600 na 750 mm i odwrotnie poprzez przesunięcie kół na osiach. Przed i w trakcie II wojny światowej na potrzeby oddziałów kolejowych ''Wehrmachtu'' powstały następujące typy lokomotyw:
 '''Lokomotywy parowe:'''

@@ Linia 59: / Linia 59: @@
 ==== Lata 1919 - 1945 ====
-Szybka rozbudowa ''Wehrmachtu'' i związane z nią odtworzenie oddziałów kolejowych tuż przed wybuchem II wojny światowej zmusiły władze wojskowe do sięgnięcia po istniejące rozwiązania lokomotyw przemysłowych oferowane przez niemieckich producentów. Równocześnie jednak rozpoczęto prace nad nowymi konstrukcjami, które w pełni spełnić miały wymogi armii. Ogółem w trakcie II wojny światowej oddziały kolejowe ''Wehrmachtu'' dysponowały lokomotywami następujących serii:
+Szybka rozbudowa ''Wehrmachtu'' i związane z nią odtworzenie oddziałów kolejowych tuż przed wybuchem II wojny światowej zmusiły władze wojskowe do sięgnięcia po istniejące rozwiązania lokomotyw przemysłowych oferowane przez niemieckich producentów. Równocześnie jednak rozpoczęto prace nad nowymi konstrukcjami, które w pełni zaspokoić miały potrzeby armii. Przy okazji pojawił się problem wyboru szerokości toru: pozostać prze 600 mm, czy zmienić na 750 mm. Pierwsza szerokość pozwalała na szybszą budowę linii kolejowych w trudnym terenie, jednak zastosowanie większego rozstawu poprawiało możliwości przewozowe umożliwiając również transport pojazdów pancernych. Dodatkowo przyjęcie szerokości 750 mm miało pozwolić na wykorzystanie systemów kolejek wąskotorowych istniejących na wschodzie Europy.<ref>Na terenach Cesarstwa Rosyjskiego (włącznie z Królestwem Polskim) szerokość toru 750 mm uznawana była za standardową i jedyną dopuszczalną w przypadku kolei wąskotorowych. W efekcie zdecydowana większość linii w Polsce, krajach bałtyckich i ZSRR miała szerokość 750 mm.</ref>. Ostatecznie zadecydowano o równoległym rozwijaniu obu szerokości. Projektowany tabor miał się charakteryzować możliwością łatwej przebudowy z 600 na 750 mm i odwrotnie poprzez przesunięcie kół na osiach. W trakcie II wojny światowej oddziały kolejowe ''Wehrmachtu'' dysponowały lokomotywami następujących serii:
 '''Lokomotywy parowe:'''

← poprzednia wersja		Wersja z 16:52, 30 cze 2014
Linia 76:		Linia 76:
	<References/>		<References/>
	[[Kategoria:Hasła encyklopedyczne]]		[[Kategoria:Hasła encyklopedyczne]]
		+	[[Kategoria:Wojskowe koleje polowe]]

@@ Linia 2: / Linia 2: @@
 == Historia ==
-Po wojnie Prusko-Francuskiej w latach 1870-1871 stało się jasne, że kolej może odegrać kluczową rolę podczas działań wojennych pozwalając na szybkie przerzucanie wojsk z głębi kraju na front oraz umożliwiając sprawne dostarczanie zaopatrzenia dla walczących oddziałów. Symbolem nowego podejścia do prowadzenia wojny stało się stwierdzenie szefa sztabu Armii Pruskiej Helmuta von Moltke: "Nie budujcie twierdz, budujcie koleje!" W związku z tym już w 1871 zostały powołane pierwsze oddziały kolejowe w wojsku pruskim, które wkrótce stało się wiodącą siłą w powstającej Armii Cesarstwa Niemieckiego.
+Po wojnie Prusko-Francuskiej w latach 1870-1871 stało się jasne, że kolej może odegrać kluczową rolę podczas działań zbrojnych, pozwalając na szybkie przerzucanie wojsk z głębi kraju na front oraz umożliwiając sprawne dostarczanie zaopatrzenia dla walczących oddziałów. Symbolem nowego podejścia do prowadzenia wojny stało się stwierdzenie szefa sztabu Armii Pruskiej Helmuta von Moltke: "Nie budujcie twierdz, budujcie koleje!" W związku z tym już w 1871 zostały powołane pierwsze wyspecjalizowane oddziały kolejowe w wojsku pruskim. Po zjednoczeniu Niemiec oddziały te weszły w skład nowej armii Cesarstwa Niemieckiego.
-Przed I wojną światową w Niemczech przyjęto jako standardową szerokość toru 600 mm<ef>Wyjątkiem były wojska saskie, które stosowały tor o szerokości 750 mm.</ref>, podczas gdy w Austrii stosowano typową dla wąskotorowych kolei austriackich szerokość 760 mm oraz 700 mm w przypadku lekkich kolei dowozowych (''Förderbahn''). Największą rolę wojskowe koleje polowe odegrały podczas I wojny światowej, gdy ich linie były masowo budowane przez wszystkie armie biorące udział w walkach. Miały zapewniać sprawny dowóz wojska, materiałów i sprzętu podczas prowadzenia działań wojennych. Umożliwiały również ewakuację rannych. Po przesunięciu linii frontu były rozbierane lub przeznaczane do innych funkcji (transport płodów rolnych, drewna a nawet przewozy pasażerskie). W chwili zakończenia I wojny światowej wiele niemieckich i austriackich kolei polowych wraz ze sprzętem znalazło się na terenach okupowanych (nim. w odrodzonej II RP) i zostało skonfiskowanych.<br />
+Przed I wojną światową w Niemczech przyjęto jako standardową szerokość toru 600 mm<ref>Wyjątkiem były wojska saskie, które stosowały tor o szerokości 750 mm.</ref>, podczas gdy w Austrii stosowano typową dla wąskotorowych kolei austriackich szerokość 760 mm oraz 700 mm w przypadku lekkich kolei dowozowych (''Förderbahn''). Największą rolę wojskowe koleje polowe odegrały podczas I wojny światowej, gdy ich linie były masowo budowane przez wszystkie armie biorące udział w walkach. Miały zapewniać sprawny dowóz wojska, materiałów i sprzętu podczas prowadzenia działań wojennych. Umożliwiały również ewakuację rannych. Po przesunięciu linii frontu były rozbierane lub przeznaczane do innych funkcji (transport płodów rolnych, drewna a nawet przewozy pasażerskie). W chwili zakończenia I wojny światowej wiele niemieckich i austriackich kolei polowych wraz ze sprzętem znalazło się na terenach okupowanych (nim. w odrodzonej II RP) i zostało skonfiskowanych.<br />
 Postanowienia Traktatu Wersalskiego zakazywały Niemcom posiadania oddziałów wojsk kolejowych. Ich tabor i materiały były przekazywane innym państwom w ramach reparacji wojennych albo odsprzedawane na potrzeby cywilne. Należy zauważyć, że znaczna podaż stosunkowo nowoczesnego, prostego w obsłudze i taniego sprzętu przyczyniła się do gwałtownego rozwoju przemysłowych kolei wąskotorowych w latach '20 również w Polsce. Jednocześnie w okresie międzywojennym stało się jasne, że wobec rozwoju transportu drogowego, artylerii i lotnictwa militarne  znaczenie wąskotorowych kolei polowych będzie stopniowo malało.<br />
 Oddziały wojsk kolejowych w strukturach ''Wehrmachtu'' zostały utworzone dopiero w 1939 roku. Mimo, że ich głównym zadaniem miała być odbudowa i obsługa normalnotorowych linii magistralnych na terenach zajętych, przewidywano również ich wykorzystanie przy budowie i eksploatacji polowych kolei wąskotorowych. Podczas II wojny światowej typowe wojskowe koleje polowe były budowane raczej sporadycznie (przykładem może być linia na Mierzei Wiślanej wybudowana przez ''Wehrmacht'' na początku 1945 roku). Wojska kolejowe zgodnie z założeniami zajmowały się przede wszystkim usuwaniem zniszczeń i ewentualną rozbudową głównych korytarzy tranzytowych w okupowanej Europie.

@@ Linia 1: / Linia 1: @@
-''Heeresfeldbahn'' (niem. wojskowa kolej polowa, w skrócie HF lub HFB) - niemieckie lub austriackie (''Rollbahn'') prowizoryczne linie kolejowe budowane przez wyspecjalizowane oddziały wojsk kolejowych (''Eisenbahnpionieren'') w celu transportu żołnierzy i zaopatrzenia. Najczęściej były to linie wąskotorowe układane w szybkim tempie z [[przęsło patentowe|przęseł patentowych]] na poligonach lub na zapleczu frontu podczas działań wojennych. Przed I wojną światową w Niemczech przyjęto jako standardową szerokość toru 600 mm, podczas gdy w Austrii stosowano typową dla wąskotorowych kolei austriackich szerokość 760 mm oraz 700 mm w przypadku lekkich kolei dowozowych (''Förderbahn''). Największą rolę wojskowe koleje polowe odegrały podczas I wojny światowej, gdy ich linie były masowo budowane przez wszystkie armie biorące udział w walkach. Miały zapewniać sprawny dowóz wojska, materiałów i sprzętu podczas prowadzenia działań wojennych. Umożliwiały również ewakuację rannych. Po przesunięciu linii frontu były rozbierane lub przeznaczane do innych funkcji (transport płodów rolnych, drewna a nawet przewozy pasażerskie). W okresie międzywojennym stało się jednak jasne, że wobec rozwoju transportu drogowego, artylerii i lotnictwa ich znaczenie będzie stopniowo malało. Podczas II wojny światowej typowe wojskowe koleje polowe były budowane raczej sporadycznie (przykładem może być linia na Mierzei Wiślanej wybudowana przez ''Wehrmacht'' na początku 1945 roku). Podsumowując - po zakończeniu I wojny światowej wąskotorowy transport kolejowy wykorzystywano częściej do prac budowlanych i gospodarczych niż przy prowadzeniu działań wojennych.
+''Heeresfeldbahn'' (niem. wojskowa kolej polowa, w skrócie HF lub HFB) - niemieckie lub austriackie (''Rollbahn'') prowizoryczne linie kolejowe budowane przez wyspecjalizowane oddziały wojsk kolejowych (''Eisenbahnpionieren'') w celu transportu żołnierzy i zaopatrzenia. Najczęściej były to linie wąskotorowe układane w szybkim tempie z [[przęsło patentowe|przęseł patentowych]] na poligonach lub na zapleczu frontu podczas działań wojennych.
 == Tabor ==
@@ Linia 49: / Linia 55: @@
 |}
-W dużej mierze odrębnym bytem w ramach wojsk niemieckich były oddziały saskie, które eksploatowały swój własny typ kolei polowej o szerokości 750 mm z własnymi konstrukcjami parowozów.
+Niezależenie od wyżej wymienionych oddziały saskie eksploatowały swoje własne typy lokomotyw na tor 750 mm.
 ==== Lata 1919 - 1945 ====
-Postanowienia Traktatu Wersalskiego zakazywały Niemcom posiadania oddziałów wojsk kolejowych. Posiadany przez nie tabor i materiały były przekazywane innym państwom w ramach reparacji wojennych albo odsprzedawane na potrzeby cywilne. Należy zauważyć, że znaczna podaż stosunkowo nowoczesnego sprzętu również w Polsce przyczyniła się do gwałtownego rozwoju przemysłowych kolei wąskotorowych w latach '20.<br />
+Szybka rozbudowa ''Wehrmachtu'' i związane z nią odtworzenie oddziałów kolejowych tuż przed wybuchem II wojny światowej zmusiły władze wojskowe do sięgnięcia po istniejące rozwiązania lokomotyw przemysłowych oferowane przez niemieckich producentów. Równocześnie jednak rozpoczęto prace nad nowymi konstrukcjami, które w pełni spełnić miały wymogi armii. Ogółem w trakcie II wojny światowej oddziały kolejowe ''Wehrmachtu'' dysponowały lokomotywami następujących serii:
-Oddziały wojsk kolejowych w strukturach ''Wehrmachtu'' zostały utworzone dopiero w 1939 roku. Mimo, że ich głównym zadaniem miała być odbudowa i obsługa normalnotorowych linii magistralnych na terenach zajętych, przewidywano również ich wykorzystanie przy budowie i eksploatacji polowych kolei wąskotorowych.
 == Przypisy ==
 <References/>
 [[Kategoria:Hasła encyklopedyczne]]

@@ Linia 5: / Linia 5: @@
 === Lokomotywy niemieckie ===
-Produkowane w Niemczech do zakończenia I wojny światowej lokomotywy oznaczano kolejnymi numerami z zakresu<ref>Informacje na podstawie: Oktawian Duda, Zygmunt Świerzewski, Krzysztof Zintel: ''Leśnie kolejki wąskotorowe południowo-wschodniej Polski'', Poznański Klub Modelarzy Kolejowych, Poznań 1995, ISBN 83 901902-2-2</ref>:
 {| class="wikitable sortable"
 |-
@@ Linia 46: / Linia 48: @@
 | 2854 do 2896 || En2t || 1919 ||
 |}
 == Przypisy ==
 <References/>
 [[Kategoria:Hasła encyklopedyczne]]

← poprzednia wersja		Wersja z 14:29, 25 cze 2014
Linia 1:		Linia 1:
−	''Heeresfeldbahn'' (niem. wojskowa kolej polowa, w skrócie HF lub HFB) - niemieckie lub austriackie (''Rollbahn'') prowizoryczne linie kolejowe budowane przez wyspecjalizowane oddziały wojsk kolejowych (''Eisenbahnpionieren'') w celu transportu żołnierzy i zaopatrzenia. Najczęściej były to linie wąskotorowe układane w szybkim tempie z [[przęsło patentowe\|przęseł patentowych]] na poligonach lub na zapleczu frontu podczas działań wojennych. Przed I wojną światową w Niemczech przyjęto jako standardową szerokość toru 600 mm, podczas gdy w Austrii stosowano typową dla wąskotorowych kolei austriackich szerokość 760 mm oraz 700 mm w przypadku lekkich kolei dowozowych (''Förderbahn''). Największą rolę wojskowe koleje polowe odegrały podczas I wojny światowej, gdy ich linie były masowo budowane przez wszystkie armie biorące udział w walkach. Miały zapewniać sprawny dowóz wojska, materiałów i sprzętu podczas prowadzenia działań wojennych. Umożliwiały również ewakuację rannych. Po przesunięciu linii frontu były rozbierane lub przeznaczane do innych funkcji (transport płodów rolnych, drewna a nawet przewozy pasażerskie). W okresie międzywojennym stało się jednak jasne, że wobec rozwoju transportu drogowego, artylerii i lotnictwa ich znaczenie będzie stopniowo malało. Podczas II wojny światowej typowe wojskowe koleje polowe były budowane raczej sporadycznie (przykładem może być linia na Mierzei Wiślanej wybudowana przez ''Wehrmacht'' na początku 1945 roku). ~~Wąskotorowy~~ transport kolejowy wykorzystywano częściej do prac budowlanych i gospodarczych niż przy prowadzeniu działań wojennych.	+	''Heeresfeldbahn'' (niem. wojskowa kolej polowa, w skrócie HF lub HFB) - niemieckie lub austriackie (''Rollbahn'') prowizoryczne linie kolejowe budowane przez wyspecjalizowane oddziały wojsk kolejowych (''Eisenbahnpionieren'') w celu transportu żołnierzy i zaopatrzenia. Najczęściej były to linie wąskotorowe układane w szybkim tempie z [[przęsło patentowe\|przęseł patentowych]] na poligonach lub na zapleczu frontu podczas działań wojennych. Przed I wojną światową w Niemczech przyjęto jako standardową szerokość toru 600 mm, podczas gdy w Austrii stosowano typową dla wąskotorowych kolei austriackich szerokość 760 mm oraz 700 mm w przypadku lekkich kolei dowozowych (''Förderbahn''). Największą rolę wojskowe koleje polowe odegrały podczas I wojny światowej, gdy ich linie były masowo budowane przez wszystkie armie biorące udział w walkach. Miały zapewniać sprawny dowóz wojska, materiałów i sprzętu podczas prowadzenia działań wojennych. Umożliwiały również ewakuację rannych. Po przesunięciu linii frontu były rozbierane lub przeznaczane do innych funkcji (transport płodów rolnych, drewna a nawet przewozy pasażerskie). W okresie międzywojennym stało się jednak jasne, że wobec rozwoju transportu drogowego, artylerii i lotnictwa ich znaczenie będzie stopniowo malało. Podczas II wojny światowej typowe wojskowe koleje polowe były budowane raczej sporadycznie (przykładem może być linia na Mierzei Wiślanej wybudowana przez ''Wehrmacht'' na początku 1945 roku). Podsumowując - po zakończeniu I wojny światowej wąskotorowy transport kolejowy wykorzystywano częściej do prac budowlanych i gospodarczych niż przy prowadzeniu działań wojennych.

	== Tabor ==		== Tabor ==

@@ Linia 14: / Linia 14: @@
 | 201 do 301 || Dn2t ''[[Brigadelokomotive]]'' || 1905 - 1914 ||
 |-
-| 302 || Dn2t || 1911 || Prototyp przygotowany przez Orenstein & Koppel<ref>Nr fabryczny 5020/11, PKP: Tx2-355, zachowana w muzwum w Wenecji koło Żnina.</ref>
+| 302 || Dn2t || 1911 || Prototyp przygotowany przez Orenstein & Koppel<ref>Nr fabryczny 5020/11, PKP: Tx2-355, zachowana w muzeum w Wenecji koło Żnina.</ref>
 |-
 | 303 do 356 || Dn2t ''[[Brigadelokomotive]]'' || 1914 - 1915 ||

@@ Linia 10: / Linia 10: @@
 ! Zakres numeracji !! Typ parowozu !! Lata budowy !! Uwagi
 |-
-| 1 do 200 || Cn2t<br /> Cn2t+Cn2t ''[[Zwilling]]'' || 1894-1905 || W większości lokomotywy podwójne oznaczane jednym numerem HF oraz literami A i B
+| 1 do 200 || Cn2t<br /> Cn2t+Cn2t ''[[Zwilling]]'' || 1894-1905 || W większości lokomotywy podwójne oznaczane jednym numerem HF oraz literami A i B<ref>Według ''[http://www.heeresfeldbahn.de/lokomotiven/deutschland/zwilling/index.html heeresfeldbahn.de]'' zbudowano 182 parowozy podwójne. Część zakresu numeracyjnego pozostała wolna.</ref>
 |-
 | 201 do 301 || Dn2t ''[[Brigadelokomotive]]'' || 1905 - 1914 ||